 |
Go last page |
Dirk Marivoet: curriculum
Jeugd
Ik ben de 4e uit een gezin van 7 kinderen. Geboren in 1960. Groeide op "aan het eind van de wereld" met 2 rivieren in de rug: de Schelde en de Rupel. De eerste jaren in een huisje zonder stromend water, met een "peerke" als verlichting terwijl mijn ouders aan het bouwen waren, overvloedige kasseistenen, de vele overstromingen van de Vliet waar mijn grootvader woonde, het kleine dorpsschooltje (± 50 lln) waar ik ervaringsgericht in de kennis van het leven werd ingewijd door strenge maar rechtvaardige meesters, maar vooral de rijke natuur waar ik was in ondergedompeld hebben mij niet onaanzienlijk gevormd. De inspiratie voor de sjamanistische kant die in mijn werk naar boven durft komen heb ik voor veel uit die tijd.
Studies
In het 6e leerjaar ben ik van het kleine dorpsschoolte overgegaan naar de "mastodontschool" Sint-Jan Berghmans" in Puurs. Een ware cultuurshock. Ik leerde dat in de moderne wereld mensen veel "in hun hoofd" leven en geperverteerde gevoelens hebben. Ik volgde aan het college vervolgens de Wetenschappelijke B. Was een zeer goede leerling tegen mijn goesting.
"Wat ga je studeren, wat wil je gaan worden?" waren de twee kernvragen die mijn leraars (waarvan er een aantal toch nog veel positiefs met mij gedaan hebben) en mijn ouders me stelden aan het eind van mijn humaniora. Deze keer was dit een dwingender en beslissender keuzevraag dan iedere voorgaande waar ik mee geconfronteerd was. Maar wat weet je op zo'n jonge leeftijd?
Na zo ongeveer alle mogelijk volgbare opties in het hoger onderwijs uitgepluisd te hebben kwam ik uit bij Kinesitherapie... aan de Leuvens Universiteit (Je kon dat toen ook nog in hoger onderwijs volgen) Ik deed een postgraduaat in Psychomotorische Therapie: 1978 - 1983.
Ik had twee motivaties: 1. Op "kot" gaan om mijn "onafhankelijkheid" te oefenen 2. Gezien mijn zeer brede interesse koos ik een humanistische opleiding met een uitgebreide algemene vorming. Dat je daarenboven "Sport en spel" kon bedrijven op universitair niveau leek bijna te mooi om waar te zijn: ik nam hier een fundamentele keuze voor "plezier" beleven in het leven. Iets wat ik toen niet altijd kon coördineren met "studeren". Ook de doorgedreven cognitieve vakken trokken me erg aan in deze studie.
De studies gaven me een wat ik ervoer als een weldoend bad voor de ganse mens dat bestond uit uiteenlopende studieonderwerpen m.b.t. het humane gebied: Wijsbegeerte, Psychologie, Opvoedkunde; Gezondheidsleer, Godsdienstvraagstukken, Kinantropologie; van de medische kant herinner ik mij nog de aanzienlijke volumes Pathologie, Psychopathologie, Fysiologie, Neurofysiologie,.... en dan waren er biomechanica, biometrie en natuurlijk de obligate Ontleedkunde van het menselijk lichaam. Ik vond het geweldig om het lichaam zo diepgaand te leren kennen in de gebouwen waar Vesalius zelf nog had rondgelopen. Ik kwam als in een mooie droom ook stevig aan mijn trekken op gebied van gymnastiek (algemene en bijzondere), atletiek, zwemmen (ik leerde dat pas echt in mijn universiteitsjaren en werd redder), collectieve sportspelen, revalidatiespelen (in theorie en praktijk),...
Mijn appetijt aan interessante leerstof werd bevredigd, maar tegelijk kwam ik erachter dat er in het onderwijs een "splitsing" aanwezig was. Wij gingen vooral opgeleid worden om met het lichaam te werken, "armen en benen" waar vanalles kapot kon aan gaan. Ook al hadden we veel psychologie. Ik had even psychologiestudies overwogen maar vond minder van mezelf in het curriculum. In mijn tweede kandidatuur kwam ik tot een besef: ik wou niet met de focus op het fysieke alleen bezig zijn, maar met dat wat de totale mens bezielt en zijn weerslag vindt in het fysieke. Ik haastte mij dus om af te studeren (met onderscheiding) om vervolgens psychomotorische therapie te gaan studeren. Hier werden lichaam en geest samen benaderd; de invloed van het één op het ander; psychologische problemen oplossen via beweging en lichamelijkheid. Maar ook hier was ik niet totaal bevredigd: Er bleef iets van de dichotomie bestaan. Te academisch en objectiverend maar ook hier bij wijlen alsof "de ziel er niet echt in mocht". Het leek alsof lichaam en geest toch twee aspecten bleven die niet volledig te rijmen waren. Gelukkig hadden meerdere psychomotorische therapeuten, waar ik stage bij liep een "alternatieve" weg bewandeld. Zij hadden zich gewaagd aan toepassingen uit de humanistische en de groeibeweging: bio-energetica, encounter, holistische massage, danspsychotherapie, ook pesso-therapie, enz. Deze behandelingsvormen werden echter niet of weinig opgenomen in het officiële curriculum en werd in de theoretische discussie overwegend als "onwetenschappelijk", of "niet gefundeerd" of "tegenstrijdig" gecatalogeerd.
Ik vond er echter veel van mijzelf in terug en dat was dus waar ik na mijn certificering voor ging: de zoektocht naar mijn ware zelf, waar ik het ook maar gespiegeld kon krijgen: Daar ging ik dan: Bio-energetica, Encounter, Rebirthing, Primal, Holotropisch ademen, Sofrologie, NLP, Dans, Sensory Awareness, Pesso, Tai Chi, Yoga, zelfs buikdansen ...Als het maar met het lichaam was en als ik mijn potentieel er mee boven kon krijgen. Maar ik volgde ook zweethutten met Indianen als Archie Fire Lame Deer en Sun Bear. Volgde een heus "sjamanenleerjaar" (of hoe je healing benaderd vanuit een niet-gescheiden universum) in Nederland. Ik vond het allemaal geweldig en gooide mezelf deftig ondersteboven en binnenstebuiten. Ik had eerst de ervaring en dan pas de theorie!
Verdere opleiding en werk
Ik was na mijn afstuderen als psychomotorisch therapeut, nadat ik als beste kandidaat uit een selectieprocedure werd gepikt onmiddellijk beginnen werken in de befaamde psychiatrische kliniek van Lovenjoel (onder leiding van Prof. G. Buysse): 1983- 1994.
Ik bracht de vruchten van al mijn persoonlijk werk binnen in mijn werk met psychiatrische patiënten: ze hadden er baat bij... Soms kreeg ik van teamleden of collega's te horen: "Weten niet precies waar je mee bezig bent, begrijpen er niet alles van, maar de patiënten komen graag naar je, ze evolueren ook, we zien dat het goed is, dus laten we je doen". Meer had ik niet nodig om vertrouwen te winnen.
Als onderdeel van het Universitaire milieu waar ik in werkte genoot ik in het auditorium "Dewaelhens" (een van de grootste Belgische filosofen - schreef over schizofrenie e.a.) om de 14 dagen samen met andere clinici, professoren en genodigden van de voordrachten van psychoanalytici, systeemtherapeuten, familietherapeuten, gedragstherapeuten, psychologen, psychomotorisch therapeuten, enz... en nam kennis van een rijk gedachtengoed... en dan weer de praktijk in met de patiënten: relaxatie, bio-energetica, dans, werken met agressie, vertrouwen, adem, sensory awareness, push hands, trampoline, basket, volley, de fit-o-meter, ...
Gedurende deze fase onderging ik ook een ganse individuele therapie in Postural Integration Psychotherapie. Ik volgde vervolgens deze opleiding 1985-1989. Werd daarna gevraagd te assisteren in deze opleiding (die door verschillende collega psychomotorisch therapeuten, psychologen, psychiaters werd gevolgd). Werd Helper-Trainer, Assistent Trainer en uiteindelijk Trainer, lid van ICPIT in 1998.
Ik was ondertussen ook een deeltijdse individuele praktijk begonnen en daarin pastte ik hoofdzakelijk Postural Integration toe. Daarnaast begeleid ik sedert 1985 tot op heden groepen in Bio-Energetisch Lichaamswerk. Ik heb in deze methode duizenden mensen begeleid in Leuven, Antwerpen, Mechelen, Sint-Niklaas, Meise, en sedert 1994 tot heden in Gent in het door mij opgerichte opleidingsinstituut voor Bodymind Integration (IBI).
In 1993 ben ik op een congres voor lichaamsgerichte therapeuten in San Francisco in contact gekomen met John Pierrakos. Ik volgde er een workshop met hem en besloot om vervolgens de 4-jarige training te volgen in Core-Energetics. Deze werd door John gegeven i.s.m. Siegmar Gerken en ik kreeg les van verschillende trainers van het New York Institute. John C. Pierrakos is samen met Alexander Lowen (was therapeut van deze laatste) de grondlegger van Bio-Energetische Analyse en is in 1973 zijn weg gegaan met Core-Energetics. Hierin is het Padwerk van Eva Braun-Pierrakos vervat (een spirituele dimensie is toegevoegd). Ik ben in Core-Energetics gecertificeerd in 1999. Heden ben ik tevens teacher en supervisor in deze methode. Ik ben voor sessies met John tot in New York gegaan: je moet er wat voor over hebben....Ik ben natuurlijk bevooroordeeld: John was een gigant.
In 1994 volgde ik de Firewalk Mastery en Instructor training bij Peggy Dylan. Ik gebruik deze methode in mijn werk met mensen om hen dichter bij hun "innerlijk vuur" en hun zelfregulerende vermogen te brengen, zoals ik ook dichter bij het mijne gekomen ben. Mensen hebben altijd en overal het vuur gestolen van de Goden...Prometheus achterna? Ik heb ondertussen duizenden mensen leren werken met vuurenergie en leren lopen over hete kolen. In tegenstelling tot sommigen die vuurlopen omwille van sensatiezucht gebruik ik het voor fysieke, emotionele, mentale en spirituele healing. Zo ben ik verschillende keren door collega's erkende psychotherapeuten van de FF2P in Frankrijk gevraagd om dit soort werk met hun te doen. Ik heb ondertussen workshops en trainings verzorgd in Spanje, Frankrijk, Italië, Nederland en ik stel vast dat mensen op een ernstige manier beginnen de noodzaak van dit werk te erkennen.
In 1991 ben ik gecertificeerd als Reichian Bodyworker (heden beter bekend als Energetic Integration Psychotherapeut). Dit was voor mij een tweejarig traject na Postural Integration. Ik ben ondertussen in deze methode eveneens trainer en supervisor.
In 1992 ben ik gecertificeerd als Master Postural Integrator.
Andere figuren waar ik mee gewerkt heb of in aanraking ben geweest zijn: Stanislaf Grof, Stanley Keleman, Albert Pesso, Peter Levine, Liesbeth Marcher, Claudio Naranjo, Stephen Johnson, Bessel Van der Kolk, Paul Rebillot, Stuart Black, Hilarion Petzold, Chuck Kelley, Willem Poppeliers, Jim Leonard, Eva Reich, Myron Sharaf, ...
Sedert 1999 tot heden ben ik algemeen secretaris van ICPIT, de overkoepelende organisatie van Postural en Energetic Integration trainers wereldwijd.
Ik ben gecertificeerd in Pelvic-Heart Integration in 2001., d.w.z. de Sexuologische lichaamsgerichte psychotherapie.
Ondertussen ben ik meer en meer aktief als trainer en spreek ik ook op Internationale gelegenheden: Ik was spreker op bodypsychotherapy congressen in 1993, 2002, 2006, 2008.
Ik ben in 2010 uitgenodigd als hoofdspreker door de FF2P, la Fédération Française de Psychothérapie et Psychanalyse.
Ik ben verder als onderzoeker beginnen werken aan de UGent. Ik ben een soort 10-kamper die cross-disciplinair denkt en werkt (ik doe onderzoek i.v.m. tensegriteit, mechanotransductie, menselijke vorm, complexiteit en sociaal engagement).
En ook de sedert mijn kindertijd aanwezige "transparantie tot het transcendente" formuleer ik meer en meer in geschriften en workshops die mythe en lichaam met elkaar in relatie brengen. Ik breng hier de vnl. Jungiaanse Psychologie in contact met mijn lichaamswerk en tal van oeroude wereldmytholgiën die hun echo vandaag nog laten klinken.
[Home][Wie we zijn...][Lichaamsgerichte Therapie][FAQ][Vooropleiding Bodymind Therapie][Opleiding Postural Integration][Bio-Energetica][Pelvic-Heart Integration][Energetic Integration][Vuurlopen][Literatuurlijst][Artikels][Beoefenaars][Links][Gastenboek][Contact][Wegbeschrijving]