×

FORGOT YOUR DETAILS?

Frequently Asked Questions

Selecteer één van de vragen  en kom erachter wat het antwoord is.

ALGEMENE VRAGEN

In lichaamsgerichte psychotherapie gaat men ervan uit dat er geen hiërarchische relatie tussen geest en lichaam, tussen psyche en soma bestaat. Zij zijn beide evenwaardige functionerende en interactieve aspecten van het geheel. Lichaamsgerichte psychotherapie is gebaseerd op een model van ontwikkeling van de persoon; een theorie van de persoonlijkheid; hypothesen omtrent het ontstaan van stoornissen en afwijkingen, evenals een rijke verscheidenheid aan diagnostische en therapeutische technieken die gebruikt worden binnen het kader van een therapeutische relatie. De diverse vormen van lichaamsgerichte psychotherapie nemen het lichaam en zijn energetische processen als vertrekpunt in hun benadering van de persoon. Er bestaat heden een rijke wetenschappelijke basis op een expliciete theorie die de praktische toepassing ondersteunt. Een brede waaier aan technieken die gebruik maken van aanraking, beweging en ademhaling kunnen gebruikt worden afhankelijk van de specialisatie van de therapeut. Er is daarom vanuit de lichaamsgerichte psychotherapie een link met sommige vormen van somatisch lichaamswerk, en sommige complementaire geneeskundige praktijken, maar terwijl deze vormen eveneens aanraking, en beweging en ademhaling kunnen gebruiken zijn ze verschillend van lichaamsgerichte psychotherapie. De lichaamsgerichte handelwijzen worden ondersteund door gespreksvoering. Men streeft ernaar blokkades in de levensenergie, die tal van lichamelijke en psychische problemen kunnen veroorzaken op te lossen.

De Lichaamsgericht psychotherapeut werkt rechtstreeks of onrechtstreeks met de persoon als een essentiële belichaming van mentaal, emotioneel, sociaal en spiritueel leven. Hij/zij moedigt zowel innerlijke zelf-regulerende processen als de accurate perceptie van de externe realiteit aan. Door zijn/haar werk, maakt de lichaamsgerichte psychotherapeut het mogelijk om vervreemde aspecten van de persoon bewust te maken, te erkennen en te integreren als delen van het zelf. Om deze overgang van vervreemding naar integratie en heelheid te faciliteren zou de lichaamsgerichte psychotherapeut de volgende kwaliteiten dienen te hebben: 1. Intuïtief bewustzijn en een reflectief inzicht in gezonde menselijke ontwikkeling. 2. Kennis van verschillende patronen van onopgeloste conflicten uit de kindertijd met hun specifieke chronische splitsingen in lichaam en geest. 3. Het vermogen om een consistent referentiekader te hanteren en een gedifferentieerde gevoeligheid ten opzichte van de inter-relatie van: (a) Signalen in het organisme die vegetatieve stroming aanduiden, musculaire hypertensie en hypotensie. En: (b) De fenomenen van psychodynamische processen van overdracht, tegenoverdracht, projectie, defensieve regressie, creatieve regressie en diverse vormen van weerstand.

Psychomotorische therapie (PMT) wordt gedefinieerd als een ervaringsgerichte behandelingsmethode die de lichamelijkheid en het bewegen als aanknopingspunt van haar benadering neemt, met het oog op het verwezenlijken van concreet geformuleerde psychosociale doelstellingen bij patiënten met psychische stoornissen. Het therapeutisch aanbod is gebaseerd op een holistische visie van de mens die vertrekt van de eenheid van lichaam en geest. Psychomotorische Therapie wordt aan het IBI toegepast in het kader van Psychotherapie. In Vlaanderen is Psychomotorische Therapie ingebed in de GGZ sedert 1965. Er is een opleiding aan de Leuvense Universiteit. PMT is theoretisch goed onderbouwd en er wordt wetenschappelijk onderzoek naar verricht. Therapeuten op dit niveau hebben de kennis om de resultaten van de gevoerde therapie te evalueren. De beroepsvereniging is de VVPMT.

Lichaamswerk is een verzamelnaam voor een aantal therapeutische technieken waarbij de eigen lichamelijke ervaring en de van buitenaf waarneembare lichaamsverschijnselen het uitgangspunt zijn van het groeiproces of het therapeutische proces. Lichaamswerk wordt gebruikt in verschillende contexten, zoals het kader van persoonlijke groei, healing, geneeskunde, psychotherapie. Courante technieken van lichaamswerk zoals Reichiaans lichaamswerk, bioenergetica, rebirthing en emotioneel lichaamswerk maken gebruik van adem, beweging, geluid, manuele manipulatie van het lichaam, en meditatie om een proces van bewustwording en verwerking op gang te brengen, om ontspanning te bewerkstelligen, beweeglijkheid, energie- en bloeddoorstroming te verbeteren, pijn en stijfheid te behandelen, houding en evenwicht te corrigeren, en chronische patronen van spierspanning op te heffen. In zo'n proces worden mensen zich in de regel veel meer bewust van hun lichaam en leren ze gevoelens gemakkelijker te uiten. Sommige vormen van lichaamswerk kunnen een aanvulling of een alternatief vormen voor andere behandelingsvormen zoals de kinesitherapie, ostheopathie, chiropractie, acupunctuur en/of massagetherapie, maar het is ook gewoon zo dat deze vormen ook allemaal gebruik maken van lichaamswerk. Een essentiële vraag is of de effecten van lichaamswerk wetenschappelijk voldoende onderzocht worden. Iedereen kan zich therapeut noemen in België, maar men kan slechts van therapie spreken indien er doelgericht en systematisch werk geleverd wordt, dat daarenboven wetenschappelijk geverifieerd kan worden. Sommige vormen van lichaamswerk, "emotioneel" of ander hebben weinig of geen wetenschappelijke en onafhankelijk gecontroleerde tests ondergaan, noch zijn hun beoefenaars aan doorgedreven kwaliteitseisen onderworpen.

ANDERE VRAGEN

We kunnen 4 types lichaamswerk interventies onderscheiden binnen de lichaamsgerichte psychotherapie:
Lichaamsbewustzijn interventies zijn ontworpen om je te helpen bij de ervaring in je lichaam te blijven. De focus ligt op de gebieden van spierspanning, houding, adempatronen, en de manieren waarop lichamelijke en emotionele spanningen, gedragspatronen, en mentale toestanden verbonden zijn met elkaar. Methodes om lichaamsbewustzijn te vergroten kunnen gesuggereerd en aangemoedigd worden.
Lichamelijke interventies worden gebruikt om meer levendigheid en beweging in je lichaam te brengen. Deze bewegingservaringen kunnen gericht zijn op bepaalde gebieden van je lichaam die chronische spierspanning vertonen, slechte doorstroming, lagere bewustzijnsniveaus, of beperkte bewegingsmogelijkheden kennen. Zij kunnen stretchoefeningen bevatten om de tonus van je spieren te verbeteren, ademhalingsvaardigheden om je lichaam op te laden of toestanden van ontspanning te creëren, of stressreductie middelen om het bereik van de toestanden die je in staat bent te ervaren te vergroten. Het doel van deze interventies bestaat erin je energie, lading, en gevoel te vergroten, door chronische musculaire spanning op te heffen en de capaciteit voor beweging en zelf-expressie te vergroten.
Gerichte Expressie: Moeilijk of traumatisch materiaal uit je verleden is soms de focus van therapeutisch werk, en het losmaken, begrijpen en integreren van deze gevoelens door procedures die emotionele expressie bevorderen, kan een therapeutisch doel zijn. Om je te helpen je naar dit doel te bewegen, kan het zijn dat de therapeut je gerichte ervaringen in emotionele expressie suggereert. Het kan zijn dat je gevraagd wordt om deel te nemen aan lichaamsbewegingen, oefeningen, en ervaringen die emotionele expressie kunnen verdiepen en je helpen deze gevoelens te verhelderen. Op hun beurt, zijn deze ervaringen ontworpen om een verruimd bereik van gevoelens en een verdieping van emotioneel bewustzijn te ondersteunen.
Aanraking wordt soms gebruikt om bewustzijn naar het lichaam te brengen, om chronische spierspanning los te maken, om je te ondersteunen tijdens het loslaten van traumatisch materiaal uit je verleden, of om je te helpen in het maken van nieuwe bewegingen die buiten het gebruikelijke beperkte bewegingsbereik vallen. De richtlijnen voor het gebruik van aanraking omvatten het vragen van je toestemming wanneer aanraking ter sprake komt, het respecteren van je persoonlijke grenzen en voorkeuren in het gebruik van aanraking, en het binnen de richtlijnen blijven die opgelegd worden door de therapeutische associatie of erkenningscommissie van de therapeut voor wat betreft het gebruik van aanraking.

Eenieder die graag wil groeien en bereid is om te werken voor die groei om: zich levendig te voelen; diep en goed lief te hebben; zin en betekenis in het leven te vinden; zelfwaarde te bevorderen; plezier en vreugde te ervaren.

depressie angst problemen met zelfwaardegevoel emotionele moeilijkheden stress gerelateerde ziekten relatieproblemen verlies en rouw seksueel misbruik

De effecten van het gebruik van lichaamswerk als deel van je therapeutische benadering zijn zeer individueel en zullen afhangen van welke procedures je verkiest te gebruiken, alsook van de aard van het therapeutisch probleem dat je aandacht geeft. A. Zoals andere vormen van therapie, kan lichaamsgerichte psychotherapie het bewustzijn (awareness) van het verleden en het heden vergroten. Deze emotionele ervaringen die verbonden zijn met trauma's uit het verleden intensifiëren. Lichaamswerk kan je ook attent maken van bestaande musculaire spanningspatronen en lichamelijke beperkingen. Hoewel het de bedoeling is dat zo'n verhoogd bewustzijn je helpt om emotionele conflicten op te lossen, kunnen er momenten zijn tijdens de behandeling, net als in andere vormen van psychotherapie, dat de gevoelens onaangenaam kunnen zijn of intens. Een lichaamsgericht psychotherapeut zal je helpen deze ervaringen te begrijpen en te plaatsen en je helpen ze te richten en te integreren. B. Lichaamsgerichte psychotherapie kan resulteren in een toename van gevoelens ten opzichte van vrienden, kennissen, collega's, of de therpapeut. Deze gevoelens kunnen ofwel positief of negatief zijn en verbonden zijn met gevestigde patronen van emotionele verbinding en hechting evenals met wat er zich voordoet in het heden. De interpersoonlijke dimensie van het therapeutisch gedeelte van het proces kan beter begrepen worden en nieuwe, meer bevredigende manieren van zich verhouden kunnen bereikt worden. C. Lichaamsgerichte psychotherapie houdt de exploratie in van de gevestigde grenzen rond de zelf ervaringen - de grenzen van het lichaam die gevoeld worden als aanraking wordt toegepast, de grenzen van het emotionele zelf dat gestimuleerd wordt wanneer contact gemaakt wordt met anderen, en de interpersoonlijke grenszen die beïnvloed worden wanneer diepe emotionele themas gedeeld worden met anderen. De doelstellingen van lichaamsgerichte psychotherapie omvatten een exploratie van de manier waarop deze grenzen de patronen in de ervaring van het zelf en in relaties creëren en in stand houden. Uit deze exploratie, kunnen veranderingen in de hand gewerkt die een grotere zelf-ontwikkeling en wel-zijn aanmoedigen.

Het Transpersoonlijke laat zich niet reduceren tot een benadering van persoonlijke groei. Het gaat hem eerder over een gedachtenraam dat het reële op een interdisciplinaire wijze in vraag stelt. De transpersoonlijke psychologie is een integratieve psychologie. De psychotherapeuten, psychoanalytici, en beoefenaars die dit kader opeisen kunnen originele en/of meer klassieke theorieën en technieken gebruiken: onderwerp van de psychoanalyse of onderwerp van de humanistische psychologie. De structurering van hun interventie hangt dus evenveel af van hun basisopleiding...Om samen te vatten: wat deze intervenanten samenbrengt, is hun bevestiging van het bestaan op het psychologisch niveau van een instantie die het ego transcendeert, alsook dat velen onder hen toestanden van veranderd bewustzijn bestuderen en gebruiken. Wat betreft de "zijnskwaliteit" van de begeleider spreekt het vanzelf dat hoewel ze van harte gewenst is, ze niet gegarandeerd is door te behoren bij een Transpersonele groep. Dezelfde voorzichtigheidsmaatregelen dringen zicht op bij het kiezen van een psychotherapeut...Wat ook zijn kader is!

Zoals bij elk soort relatie, bestaan er in het kader van een relatie tot een groep of een psychotherapeut momenten van afhankelijkheid, waar de persoon de nodige veiligheid en de noodzakelijke bronnen vindt om te leren autonoom te worden, die totaal gerechtvaardigd zijn en opbouwend ! Dit gezegd zijnde, lijkt het ook van belang om deelnemers aan een groep persoonlijke ontwikkeling te waarschuwen voor de "groepsillusie": groepen zijn als laboratoria, en het is gevaarlijk om het zo voor te stellen dat al het positieve dat men er kan beleven met gemak over te planten is in het dagelijks leven...

Wat psychotherapie en een aanbod van persoonlijke ontwikkeling van elkaar onderscheidt is niet zozeer de toegepaste methodes, maar wel het soort contract dat wordt aangegaan tussen de professional en de cliënt. In het kader van een psychotherapie vraagt een persoon expliciet de hulp van een ander, genaamd psychotherapeut, om helderheid te vinden en een antwoord te geven ten aanzien van het persoonlijk lijden en de problemen waar men in het leven mee kampt. De psychotherapeut engageert zich om de persoon bij te staan en neemt hiervoor engagement en verantwoordelijkheid. Het accent ligt in een psychotherapie op de therapeutische relatie. In het kader van persoonlijke ontwikkeling, is de vraag van de cliënt dikwijls beperkter, voornamelijk in de tijd. Meestal gaat het hierbij om een werk in groep alwaar de rol van de relatie tot de therapeut in perspectief komt te staan door de relationele dynamiek onder de deelnemers.

Het is niet uitzonderlijk dat activiteiten i.v.m. persoonlijke groei de deelnemer in contact brengen met een lijden dat verder kan uitgewerkt worden in het kader van een psychotherapie. De twee benaderingen vullen elkaar aan en verrijken elkaar. Het psychotherapeutisch werk staat dikwijls een meer diepgaand en gepersonaliseerd werk toe, en is ook voor meer "fragiele" persoonlijkheden gepast. Groepen van persoonlijke ontwikkeling bieden in het algemeen veel exploratie aan, het naar waarde brengen van creativiteit, communicatie en expressieve mogelijkheden van eenieder, maar zijn niet altijd de geschikte context om dieper te graven in de doorwerking en de integratie van aangeraakte dynamieken. Hier kan verdere begeleiding in een psychotherapeutisch verband dan het proces verder helpen.

Sektes gebruiken dikwijls persoonlijke ontwikkeling als verkoopsargument. Het is aangeraden om zich altijd te informeren of de beoefenaar behoort tot een professionele associatie of tot een erkende religieuze vereniging of gemeenschap als het gaat om een "spirituele" intervenant. Lid zijn van een professionele associatie "verplicht" de beoefenaar over een zekere opleiding te beschikken, een deontologische code te respecteren en de kwaliteit van zijn werk te bewaren, met name via supervisie- of intervisieactiviteiten m.a.w. om zich te gedragen als een verantwoordelijke professional.

We hebben gemerkt dat lichaamsgericht werken een unieke aantrekking heeft voor professionele (psycho-)therapeuten. Als een permanente persoonlijke vorming voor professionele therapeuten, biedt lichaamsgerichte therapie/bodymind integration een gelegenheid om op een lichaamsniveau, thema's die verbale therapie niet kunnen raken of oplossen, te exploreren. De lichaamsgerichte therapeut beschikt in zijn gebruik van lichaamsgerichte technieken over een tweede taal waarmee hij/zij met cliënten kan communiceren. Deze tweede taal richt zich dikwijls tot pre-verbale ervaringen die niet bereikt werden door traditionele verbale therapiën. Wanneer therapeuten effectief met deze persoonlijke thema's in therapie leren omgaan, zijn ze beter gewapend om deze thema's te identificeren en ermee te werken in de relatie met hun eigen cliënten. Persoonlijke lichaamsgerichte voortgezette vorming bereidt de therapeut voor om naar een dieper klinisch niveau af te dalen, en om te begrijpen hoe zijn/haar eigen thema's (tegenoverdracht) interageren met de cliënt en om helderder de overdracht van de cliënt te identificeren en en ermee te werken als een middel eerder dan als een weerstand. Het toegenomen vermogen om met diepere klinische thema's te werken is een voordeel van het vervolledigen van zijn eigen arsenaal van middelen.

TOP