×

FORGOT YOUR DETAILS?

Postural Integration (DM)

/ / Diverse Achtergrondartikels

INLEIDING

“Postural Integration®” is een holistische, gespecialiseerde methode voor het werken met de bodymind. Gericht werk met adem, emotie, gedachte, bindweefsel en beweging helpen de persoon naar een gevoel van vrijheid en vitaliteit. In deze manier van werken ligt er een sterke nadruk op het reorganiseren van de fascie die het spierstelsel omhullen en coördineren, en daarom onze lichamelijke vorm bepalen, maar ook mee verantwoordelijk zijn voor onze “gevoelsvorm” en onze “denkvorm”. De methode is een synthese van vnl. Rolfing, Gestalt en Reichiaans lichaamswerk en werd in de jaren ’60 door Jack Painter, Ph.D.ontworpen. Sedert 1973 bestaat er een professionele opleiding, die in meer dan 20 landen – waaronder België- wordt gegeven en die een netwerk van duizenden beoefenaren heeft gecreëerd. Beoefenaars van Postural Integration® kunnen allerlei achtergronden hebben (van psychologen over filosofen, pedagogen, sociologen en theologen tot fysiotherapeuten, psychomotorisch therapeuten, artsen, verpleegkundigen e.a.)

Postural Integration® helpt de persoon om te beginnen de chronische spanningen in het systeem van de bodymind los te laten, en helpt hem of haar vervolgens om meer in harmonie te leven met de eigen emoties, gevoelens en gedachten. De eenheid van lichaam, emoties en gedachten krijgt voortdurende aandacht. De interactie tussen beoefenaar en cliënt wordt daarom gedurende het hele proces onderhouden op diverse niveaus: verbaal, via aanraking, oogcontact, gedeeld gevoel,….Body reading, ademhalingstechnieken, manipulatie van het bindweefsel, alsook (Body)Gestaltdialogen, acupressuur en ‘fijne energie’ worden samengebracht tot een therapeutisch symfoniewerk. De buitengewone kracht van Postural Integration® ligt precies in de bereidheid van cliënt en therapeut om op veel niveaus samen te werken.

In de naam “Postural Integration”, slaat “Postural” op het feit dat er gewerkt wordt aan het bevrijden van rigide lichaamshoudingen. Deze zijn als het ware bevroren in de bindweefsels die sterk verbonden zijn met het zenuwstelsel. Stereotiepe houdingen missen doorgaans fluïditeit. De persoon zit in feite tot op zekere hoogte “vast” in zichzelf.”Integration” slaat op het richten en integreren van de vrijgekomen energie in nieuwe houdingen en gedragskeuzes. Zingeving en spiritualiteit zijn hier een essentieel onderdeel van.

Interesse in de opleiding Postural Integration: Kijk op www.bodypsychotherapy.info

Het lichaamspantser
De rigide houdingen ontstaan in onze dagelijkse omgang met de realiteit. Als kind zijn we soepel en spontaan, maar reeds vanaf de babytijd, en zelfs van voor de geboorte, reageren we op bedreigende stimuli met bijv. het knipmesreflex, d.w.z. armen en benen worden fors gebogen, de ogen samengeknepen, de rug overstrekt. Er blijft dikwijls een residu van deze reactie in het lichaam aanwezig. Bij herhaling verwordt de niet succesvol ontladen energie tot een verharding in het systeem. Het verstijvingsproces begint heel vroeg, en gaandeweg doorheen de ontwikkeling als kind, adolescent en volwassene wordt onze structuur meer en meer onbuigzaam. We komen terecht in wat we een ‘harnas’ of ‘pantser’ noemen. Dit harnas is een configuratie van lichamelijke, emotionele en mentale vervormingen die iemands afweer weerspiegelt tegen een werkelijkheid die als pijnlijk of gevaarlijk wordt waargenomen, ook al is die dat in werkelijkheid niet. Als iemand te lijden heeft aan herhaalde aanvallen, zal hij defensies opwerpen tegen de mogelijkheid ervan in de toekomst. Met het instandhouden van deze defensies echter, wordt niet alleen de gevaarlijke impuls “geneutraliseerd”, maar ook de beweeglijkheid en de spontaniteit. We kunnen het vergelijken met de middeleeuwse ridder die in zijn harnas bescherming vindt, maar tegelijk in zijn bewegingen beperkt wordt. Wilhelm Reich, de oervader van de lichaamstherapie in het westen, zag het pantser als een serie starre ringen rond het lichaam, waarmee onze natuurlijke spontane beweging – een fijne vibratie van stromende energie en gevoel door ons lichaam- gebroken wordt. In deze starre segmenten rond de ogen, mond, keel, borst, middenrif, buik en bekken, liggen aspecten van onze karakterconstellatie opgeslagen (de manier waarop we gewoonlijk met onszelf en de realiteit omgaan). Bijvoorbeeld het bekken kan meer vooruitgeschoven zijn, de schouders kunnen afhangen of er kan sprake zijn van een holle rug en een uitgerekte nek. Reich zag het pantser als een samentrekking van het spierstelsel (in verkorting of in verlenging). Maar het pantser kan ook apathie zijn en bestaan uit weefsel dat slap en los is, zoals in het geval waarin we bijvoorbeeld niet langer reageren – uit angst – omdat er pijn kan op volgen. Het is een soort bevroren toestand.

Een stapsgewijs proces
Postural Integration® is een stapsgewijs proces. Het ‘recept’ van de methode is opgebouwd rond 12 stappen. De therapeut zal evenwel een typische strategie ontwikkelen die voor iedereen anders is, afhankelijk van hoe de persoon het beste geholpen kan worden om een natuurlijke soepelheid en spontaniteit terug te vinden. In het begin van de therapie worden in twee stappen – één voor het bovenlichaam, en één voor het onderlichaam – eerst de oppervlakkige fascialagen bewerkt. Deze bevinden zich vlak onder de huid liggen, rondom de spieren. Het gaat om een soort tweede huid die onze structuur als een maillot ondersteunt en samenhoudt. Deze stappen kunnen meerdere sessies vergen. Door deze stappen komt de persoon meer in contact met het eigen lichaamsbesef en komt dichter bij de gevoelens, emoties en gedachten die in hem/haar wonen. Men komt dichter bij zichzelf.

ah

Vervolgens komt in een derde stap -als de buitenste fascie voldoende zijn ontspannen- de intermediair diepe fascia aan de beurt. In deze stap komt vooral een verlenging in de flanken tot stand. Dit komt de gratie in de beweging ten goede. Denk aan hoe Afrikaanse vrouwen met een kruik op hun hoofd kunnen rondlopen, zonder dat ze daar inspanning voor lijken te doen. De soepelheid komt uit het bekken. Het bekken is de volgende plek van aandacht: de diepe fascia wordt bewerkt en bevrijd instappen 4, 5 en 6 . De diepe fascie omhullen alle individuele spieren, en er wordt nu dikwijls tot op het beenvlies gewerkt alsook aan de aanhechtingen van spieren en ligamenten. Eerst wordt de binnenkant van de benen diepgaand behandeld. Hierdoor ontstaat er meer ruimte tussen de zitbeenknobbels en aan de onderkant van het bekken. Daarna wordt de bovenkant van het bekken, met name de buikstreek bewerkt. De m. iliopsoas die we letterlijk kunnen beschouwen als de ziel van het lichaam wordt bewerkt om op die manier een diepe bron van persoonlijke energie en vitaliteit aan te boren, die weerspiegeld wordt in een bekken dat als belangrijkste kruispunt in het lichaam de optimale balans voor de persoon garandeert, zowel geestelijk als lichamelijk. Het is pas als een doorgaans onbekende en onbewuste spier als de iliopsoas bewerkt is en zich integreert met de rest van het myofasciale netwerk, dat beweging die we met gratie associëren ontstaat. De initiatie van de beweging ontstaat dan uit de diepe intrinsieke kern van de persoon, en deze coördineert zich met het appendiculaire skelet en de extrinsieke spieren zoals bv. de m. tensor fascia lata, de m. quadriceps of de hamstrings.

psoas

We werken ook nog aan de achterkant van het bekken, m.n. de diepe bilspieren en de rug. Zeer diepe spanningen kunnen hier opgeslagen liggen – veel controle of onderdrukte woede bijv., die nu ten gepasten tijde zal losgelaten kunnen worden. Als al deze stappen goed zijn afgewerkt, is de cliënt nu klaar om deze energie echt voor zichzelf op te eisen en in contact te brengen met zijn of haar wereld.
Tijdens de zevende stap wordt gewerkt aan nek en hoofd: rond de ogen, binnenin de mond, de neus, de keel vinden we weefsel waarin intense en diepe emoties opgeslagen liggen. Het diepe werk op de intrinsieke structuren van het hoofd werkt als en soort ventiel. Het verlangen van het bekken kan zich nu voegen bij de ontvankelijkheid van het hart in een complete cyclus van vloeiende energie die van kop tot teen kan gevoeld en uitgedrukt worden.
Na het ontvangen van de eerste zeven stappen – die trouwens niet noodzakelijk in deze volgorde worden doorlopen – voelt men zich doorgaans soepeler, levendiger en meer open. Tegelijkertijd kan er echter enige gezonde verwarring ontstaan zijn rond de veranderende lichamelijke, emotionele en mentale houdingen en bewegingen. In de laatste vijf stappen brengen we daarom alle lichaamsdelen
psoas2zorgvuldig weer in harmonie met elkaar. Kennis van myofasciale kettingen zoals die door Tom Myers werden beschreven zijn hier bijzonder nuttig in. We noemen deze laatste reeks van sessies graag integratiesessies omdat ze de persoon helpen om nu de nieuwe houding te verstevigen en te affirmeren. Tijdens het doorlopen van al deze etappes, werken we met ook met respect voor een energetische cyclus zoals die beschreven werd door Jack Painter in een latere ontwikkeling van zijn werk. De Energetische Cyclus is niet alleen verbonden met de 5 elementenleer: vuur, aarde, metaal, water en hout, en de ermee verbonden correspondenties maar ook met een chronologische ontwikkeling van de diverse karakterelementen en stijlen zoals beschreven door John Pierrakos en Alexander Lowen. We hanteren dit model samen met het “Structurele Integratie” model naar Ida Rolf. Als de persoon geholpen kan worden om zich in verbinding te voelen met de cyclus van primaire emoties, niet alleen bij zichzelf maar ook bij de ander, dan wordt interactie en communicatie op hartniveau een haalbare kaart. Door beter in contact te zijn met je gevoelsleven krijgen ook intuïties meer kans. Een rijk intellectueel leven blijkt niet voor niets gegrondvest te zijn op een rijk gevoelsleven. Gezonde emotieve bewegingen voeren de ziel verder op het pad van haar vervulling.

Het is voor velen verrassend te zien hoe het lichaam doorheen het proces heel nieuwe proporties kan beginnen krijgen. Dit is een duidelijk teken dat verandering ook werkelijk in de materie wordt ingeschreven. Brede heupen kunnen smaller worden, smalle borstkassen wijder, de romp kan zich verlengen, het gezicht ontspannen, enz. Tegelijk worden emoties en gedachten flexibeler. Niet alleen leert de persoon het waarom van de dingen, maar ook hoe hij zijn of haar lichaam en emoties kan inzetten om haalbare doelen te bereiken. Het oude centrum, dat een overlevingscompromis was, wordt bevrijd; een nieuw “dragend midden” volgroeit progressief. Het myofasciale netwerk dat de linker- en de rechter lichaamshelft, de boven- en de onderkant, de voor- en de achterkant verbindt komt stilaan tot een eenheid, wat meer is dan evenwicht. Wanneer de nieuwe houding (postuur) geïntegreerd is, het nieuwe beeld van zichzelf geaccepteerd, kan de persoon deze uitdrukkingsvrijheid vasthouden en meer zichzelf zijn in een altijd veranderende en niet altijd accepterende wereld.
Basic questions to assess the scientific validity of Bodymind Integration

Interesse in de opleiding Postural Integration: Kijk op www.bodypsychotherapy.info

Dirk Marivoet heeft een zelfstandige psychotherapeutische praktijk (lid van BVP-ABP, EABP, EAP) en is oprichter en sedert 1994 directeur van het -Instituut voor Bodymind Integration en van het Belgisch Centrum voor Postural Integration. Hij is hoofddocent aan de Belgische en docent aan andere P.I. opleidingen wereldwijd. Tussen 1984 en 1994 was hij gedurende 11 jaar als psychomotorisch psychotherapeut werkzaam aan de psychiatrische centra van de Universiteit te Leuven. Hij is opgeleid in Bio-energetica, Core-Energetica (CCEP, docent/supervisor bij NICE), Neo-Reichiaans Lichaamswerk, Postural Integration®, Energetic Integration® en Pelvic-Heart Integration®.

TOP