×

FORGOT YOUR DETAILS?

Tourette

/ / Circuit Psychomotorische Therapie, Circuit Psychotherapie, Individuele Sessies, Welke stoornissen behandelen wij?

Syndroom van (Gilles de la) Tourette en andere Tic Stoornissen

Tic Stoornissen verwijzen naar stoornissen waar het kind (of volwassene) onwillekeurige, snelle, en repetitieve bewegingen heeft van individuele spiergroepen. Deze bewegingen, die bekend staan als „tics”, kunnen zowel motorisch (bewegingen) als vocaal (geluiden) zijn. De meest voorkomend motorische tics zijn: knipperen met de ogen, grimassen maken, neusbewegingen, wenkbrauwen heffen en loensen (scheel kijken). Veel voorkomende vocale tics zijn: keel schrapen, hoesten, neuriën, snuiven, of snuffelen.
Tics zijn een manier van reageren op een opgebouwde spanning in het lichaam; De persoon voelt dikwijls een drang juist voor de tic, gelijkaardig aan wanneer je jeuk voelt net voor je krabt. Terwijl de patiënt dikwijls kortstondig de tic kan onderdrukken, kan de opbouw ondraaglijk worden na lang. Een veelvoorkomend misverstand is dat deze tics willekeurig zijn, en dat het kind ze expres doet. Deze misvatting kan leiden tot disciplinaire problemen thuis en op school, omdat de volwassene het gedrag kan zien als opstandigheid, eerder dan als een neurobiologische stoornis. Het goede nieuws is dat tics dikwijls verdwijnen tijdens de adolescentie en volledig kunnen ophouden op volwassen leeftijd. Maar vroege diagnose en interventie heeft in onze ervaring geleid tot positieve uitkomsten.
De diagnose van ticstoornissen kan verraderlijk zijn omdat ticstoornissen bestaan in een gradatie volgens ernst; sommige zijn mild met infrequente opflakkeringen, en andere zijn veel ernstiger en betrekken tal van complexe symptomen. Patiënten met Tourette stoornissen hebben dikwijls ook Aandachtstekorten/Hyperactiviteitsstoornissen (ADHD) en Obsessief-Compulsieve Stoornis (OCD). De meest troeblerende symptomen van deze stoornis zijn de impulsiviteit, emotionele labiliteit, en agressie. Het syndroom van Tourette is ook geassocieerd met leerstoornissen, die problemen met visueel-perceptuele en visueel motorische vaardigheden, en taal leerproblemen omvatten.Deze samen optredende moeilijkheden kunnen het beeld maskeren en kunnen elkaar maskeren. Een expert in het syndroom van Tourette en andere ticstoornissen is gewoonlijk nodig om een accurate diagnose te maken omdat ze de vragen kennen die moeten gevraagd worden om alle relevante informatie te bekomen.

Het Instituut voor Bodymind Integration heeft de expertise om ticstoornissen te diagnosticeren en te behandelen. Onze multidisciplinaire aanpak tot de diagnose van deze stoornissen begrijpt de complexiteiten en de worsteling van ieder individu (en familie) om om te gaan met symptomen die steeds weer kunnen veranderen. Hier vinden we een voorbeeld van waar het geheel groter is dan de som van de delen.

  • Neuropsychologische Evaluatie: b Ieder kind met ticstoornis zou een assessment moeten krijgen van lijn leren. Niet enkel academische prestatiescores, maar ook hun leerstijl. Deze assessment verzekert dat er geen leerstoornissen zijn, en belangrijker, informeert de ouders en leraars hoe het kind te helpen omgaan met de moeilijkheden
  • Individuele therapie: Het doel van de individuele behandeling is niet om de tics te stoppen, maar eerder om de cliënt te leren tools te gebruiken om de frequentie en de ernst van tics te verminderen. Behandelingen omvatten relaxatietraining, body-awareness en cognitieve en emotionele gedragsbenaderingen. Ondersteunende therapie is eveneens waardevol omdat het de cliënt een plaats om alle secundaire sociale en emotionele problemen te processen die kunnen optreden met ticstoornissen.
  • Groepstherapie: Vele kinderen met ticstoornissen ervaren sociale moeilijkheden zoals afwijzing door leeftijdsgenoten of isolatie als resultaat van hun tics. Groepstherapie voorziet de cliënt van een veilige sociale omgeving om ondersteuning te krijgen van leeftijdsgenoten, terwijl ze ook interpersoonlijke vaardigheden leren en oefenen.
  • Familietherapie: Ticstoornissen affecteren de hele familie. Ouder kunnen zich machteloos voelen om het kind te helpen, en zelfs de meest geduldige verwanten kunnen krikkelorig worden door de symptomen. Het kind met een ticstoornis profiteert het meest wanneer de familieleden therapeutische en ondersteunende omgeving helpen ontwikkelen die het kind help opgroeien.
  • Medicatie: Medicatie is niet altijd nodig in de behandeling van ticstoornissen, en er is geen medicatie die specifiek ontworpen is om ticstoornissen te behandelen. Maar er bestaat medicatie die behulpzaam kan zijn in het helpen controleren van tics. Medicatie kan ook helpen in het behandelen van samen optredende moeilijkheden als ADHD, OCD, of stemming.

Om ons te contacteren, of om een Intake Evaluatie te maken, contacteer ons via het contactformulier of telefoneer naar +32-9-2284911

TOP