History of Firewalking

/ / Articles

by Peggy Dylan

Fire worship practiced as a rite of purification, healing, initiation and transcendence has been a thread in the cultural tapestry of our planet. Many tribal people had, or have, rituals and ceremonies to honor the sacred aspect of fire, honoring its gifts and acknowledging its power. Fire worship and firewalking has nourished and warmed the human spirit since the dawning of mankind, today firewalking has evolved into a powerful tool for self-realization and empowerment.

Many of the natural environments of our planet are dependent on the cleansing and purifying aspects of fire. Wildfires clear the way for new growth, which many animal and plant species depend on for survival. Just as the planet requires fire for renewal so does the human spirit, as we are always intrinsically connected with this earth from which we grew. Our relationship to fire is as old as the human race. Recent evidence suggests that Australopithecus controlled fire nearly a million and half years ago. The beginnings of firewalking are lost in the annals of history, but we do know that Africa, often considered the birthplace of mankind, has a long history of firewalking and fire dancing. The African-born Hindus walk on fire regularly as part of important religious festivals and !Kung Bushmen of the Kalahari desert have firewalked since their tribal beginnings. The !Kung use fire in their powerful healing ceremonies.

In 1977, anthropologist Laurens van der Post published an account of his travels to Africa to study the !Kung and was astonished when witness to their healing fire dances. And, Richard Katz, a Harvard Psychologist reports that the !Kung use the fire to heat up their energy, which they call n/um : Dancers will go in the fire, walk in it, put their heads in it, pick up the coals and rub them over their hands and body… when the n/um (or energy) in the body is boiling and as hot as the fire, they will not be burned. As the n/um intensifies in the healers they experience an enhanced consciousness called !kia , during which they heal all those at the dance. In Bali, the mystical South Sea island, it is not the men who dance on the fire, but young girls. In India, Tibet, Sri Lanka, China, Japan and Argentina, to mention a few, people dance and walk, joyously, solemnly, exuberantly, or devotionally across fire. In the Hindu fire ceremony Agni Hotra, fire is used to purify the physical and spiritual atmosphere, and in Peru the flame is used to spiritually uplift participants in the fire-ceremony.

The oldest recorded firewalk was over 4000 years ago in India. Two Brahmin priests were competing to see who could walk further, one managed to do so and his feat was written down in the historical records of that time. In a 17th century letter a Jesuit priest, Father Le Jeune, writes to his superior, telling of a healing firewalk he witnessed among the North American Indians. He reports of a sick woman walking through two or three hundred fires with bare legs and feet, not only without burning, but all the while complaining about the lack of heat she was feeling. Some 30 years later, Father Marquette reported similar firewalks among the Ottawa Indians and Jonathan Carver writes in his 1802 book Travels in North America that one of the most astounding sights he saw was the parade of warriors who would “walk naked through a fire… with apparent immunity”. Other North American Indians who were known to have shamanic traditions which included fire handling were the Fox, Menomini, Kere, Blackfeet and particularly the Zuni, who had, and some claim still have, a “great fire fraternity”. The Kahunas, or native priests of the Hawaiian Islands, had powerful practices of lava waking. All around this little globe people rely on their spiritual kinship with this dynamic element to bring them closer to their true nature and, through touching the fire of their spirit, feel renewed and healed.

Firewalking in Modern Times I am often called the mother or originator of the firewalking movement. Given the history of firewalking, as practiced throughout recorded time on nearly every continent on the planet, that seems a rather unlikely title, quite like calling myself the mother of the human race because I have given birth to children. What I will take credit for is bringing firewalking into the public eye and allowing it to re-emerge in Western culture as a practice for people who are exploring consciousness and personal power. Through more than two decades of teaching firewalking and firewalk instructors in the United States and abroad I have had the honor of developing a modern comprehension of this ancient ritual and training others so this time-tested practice could also benefit the modern era. Incorporating firewalking into my seminars and teaching began when I returned from a personal pilgrimage to India in 1981. The following spring I walked on fire for the first time with Tolly Burkan. I realized immediately what a powerful tool firewalking could be in a seminar setting if truly explored and developed. At the time I was introduced to firewalking it was sometimes used as a surprise beginning to small weekend retreats where the participants were asked to keep it secret after taking part in the event. In these early settings, much to the shock of his group, Tolly would whip off his socks and shoes after singing around a campfire and quickly cross the coals.

The entire “teaching” of how to walk on fire I witnessed back then amounted to 9 words “do what I do and you won’t get burned” …and a smile. Modern firewalking has come a long way since then! Because of the quality and emphasis on safety in modern firewalking, when asked about the birth of the modern firewalking movement, I hesitate to reply that Tolly trained me to firewalk. A more equable answer is that both Tolly and I were “shown” firewalking but we created the seed of a powerful seminar built around this ancient ritual together. In the beginning we combined tools from both of our backgrounds to create the first large public workshops. We developed the training for firewalk instructors two years later and formed a somewhat fiery, short-lived but productive partnership that lasted four years. I had been leading workshops internationally and had developed the Spiritual Reality Training, a weeklong intensive, which later was to become the base of our Firewalk Instructor’s Training. The first Firewalk Instructor’s Training was held in 1984. In 1984 I also incorporated my company, SUNDOOR. Tolly and I dissolved our partnership in 1986 and he retired from teaching public firewalking and firewalk instructors until the turn of the century.

In 2004 SUNDOOR celebrated its 20th birthday. The memories of the early beginnings of modern firewalking, the experimentation, research and exploration that we undertook in the early 80’s is much cherished. We explored which woods were best, if one could walk on bark, how deep and long the coal-bed should be, and the ideal mental state people should be in when firewalking. The question we answered was how do we take this potentially dangerous activity and make it both safe and powerful for Western people? Although those early years were difficult at times, those raw experiences provided the seed from which I developed the modern ritual, as it is known today, by continuing for these last two decades to explore and teach and train. Now as I teach with the support of my expert staff and Steve Brougher, my partner of 16 years by my side, the firewalk has matured into a true vehicle for transformation. During the booming economics of the early nineties, the firewalk caught the attention of managers and corporations as a way to inspire creativity and empower visions of higher horizons in their employees. Corporations as diverse as Microsoft, Coca-Cola, American Express and Pierce-Waterhouse participated in firewalks led instructors, with great success. After the 11th of September 2001, I received an e-mail from an American Express employee in New York expressing her gratitude with the words “I don’t know how we would have survived these last few weeks without the tools you gave us”. The American Express building was damaged in the catastrophe and they were at the heart of the disaster.

The firewalk was touching a new culture from small spiritual groups to thousands in corporate conferences. The firewalk as a tool for personal empowerment and a ritual for spiritual communion had been born in the West. SUNDOOR’s International Firewalking School has continued to grow. For nearly two decades my staff, the Master Firewalk Instructors, and I, have been training instructors around the planet. SUNDOOR now has firewalk instructors doing excellent work all over the globe and offices in numerous countries worldwide. This organization that I began in the early 1980s has grown into a large international community that is not only the most experienced and wide-reaching school for firewalking, but is sponsoring a host of other exciting activities as well.

The name SUNDOOR comes from an Inuit teaching. Ancient myth says that there are seven doors to pass through on the path of spiritual development. The SUNDOOR is the seventh and final door on this journey to awakening. I had little idea of the beauty and transcendent power of the firewalk when I named my company. But in these years of witnessing thousands of people crossing the fire and using that experience as a portal to their spirit, I now know it was aptly named. Through SUNDOOR I have attempted to keep the ancient heritage of firewalking pure in our courses. The experience people are having is truly remarkable. The firewalk is allowing people in western cultures to experience a depth of healing, inspiration and life altering change not usually available to us. Despite this I realize that we have only just begun to explore the fantastic potential of this ancient ritual and am truly excited to see where this ancient path of fire will lead us in the future.

I want to thank the following sources for their excellent material that I used in my research. They are listed in the order in which I incorporate them within the article:

  • Susan Weber, “Sacred Flames”, Science Digest, August 1982, p. 71.
  • Herbert Thurston, “The Physical Phenomena of Mysticism”, Chicago: Henry Regnery, 1952.
  • Jim Doherty, “Hot Feat: Firewalkers of the World”, Science Digest, August 1982, pp. 369-384.
  • Jonathan Sternfield, “Firewalk: The Psychology of Physical Immunity”, Stockbridge: Berkshire House, 1992.
  • Laurens van der Post, “The Lost World of the Kalahari”.New York: Harcourt Brace Joanvanovich, 1977.
  • Richard Katz, “Boiling Energy: Community Healing Among the Kalihari Kung”, Cambridge: Harvard University Press, 1982.


Peggy Dylan is often referred to as the driving force behind the contemporary firewalking movement. She is the founder/director of SUNDOOR, an international foundation devoted to exploring and teaching excellence in the field of human potential. This article may be reproduced in its entirety without permission of the author.

Geschiedenis van Vuurlopen

/ / Transpersonal Education

door Peggy Dylan


De geschiedenis van Vuurlopen (vertaald door Roel Crabbé)

Vuur-verering beoefend als een rite van de zuivering, genezing, initiatie en transcendentie is een rode draad in de culturele tapijt van onze planeet. Vele stammen hadden, of hebben, rituelen en ceremonies om het heilige aspect van vuur ter eren, en diens geschenken en macht te erkennen. Vuurverering en vuurlopen heeft de menselijke geest gevoed en opgewarmd sinds de geboorte van de mensheid, en vandaag de dag is vuurlopen uitgegroeid tot een krachtig hulpmiddel voor zelfrealisatie en empowerment.

Verzameling rond het vuur Veel van de natuurlijke omgevingen van onze planeet zijn afhankelijk van de reinigende en zuiverende aspecten van brand. Bosbranden maken de weg vrij voor de nieuwe groei waar zovele dier- en plantensoorten afhankelijk van zijn om te overleven. Net zoals de planeet vuur voor vernieuwing vereist, zo is dat voor de menselijke geest, omdat we altijd intrinsiek verbonden zijn met deze aarde waaruit we opgroeiden. Onze relatie tot vuur is zo oud als de mensheid. Recente vondsten suggereren dat Australopithecus bijna een miljoen en een half jaar geleden vuur controleerden.

Het ontstaan van vuurlopen is verloren gegaan in de annalen van de geschiedenis, maar we weten dat Afrika, vaak beschouwd als de bakermat van de mensheid, een lange geschiedenis van vuurlopen en vuurdansen heeft. De van Afrikaanse afkomstige hindoes lopen geregeld op vuur als onderdeel van belangrijke religieuze festivals en !Kung Bosjesmannen van de Kalahari-woestijn hebben over het vuur gelopen sinds het ontstaan van hun stam. De !Kung gebruiken vuur in hun krachtige healingceremonies.


vuurloop vuur vlammenIn 1977, publiceerde de antropoloog Laurens van der Post een verslag van zijn reizen naar Afrika waar hij de !Kung bestudeerde en hij vol verbazing getuige werd van hun genezings-vuurdansen. En, Richard Katz, een Harvard-psycholoog meldt dat de !Kung het vuur gebruiken om hun energie, die zij n/um noemen, te verhogen:


“Dansers gaan in het vuur, lopen er in, plaatsen hun hoofd er in, nemen de gloeiende kolen en wrijven ze over hun handen en lichaam. Wanneer de n/um (of energie) in het lichaam begint te koken en zo heet is als het vuur, kunnen ze zich niet branden. Als de n/um van de genezers gedurende de ceremonie intensiveert, ervaren deze een verruimd bewustzijn dat ze “!kia” noemen en van waaruit ze alle aanwezigen genezen.”
Op het mystieke eiland Bali, zijn het niet de mannen die op het vuur dansen, maar jonge meisjes. In India, Tibet, Sri Lanka, China, Japan en Argentinië, om een paar plaatsen te noemen, dansen en lopen mensen over het vuur, vrolijk, plechtig, uitbundig of in devotie. In de hindoe vuur ceremonie Agni Hotra, wordt vuur gebruikt voor het zuiveren van de lichamelijke en geestelijke atmosfeer en ook in Peru wordt de vlam gebruikt voor het spiritueel opheffen van de deelnemers aan de vuurceremonie.
dansen met vuurDe oudste geregistreerde vuurloop dateerde meer dan 4000 jaar geleden in India. Twee Brahmaan priesters concurreerden om te zien wie het verste over de kolen kon lopen. Eén van hen slaagde in het opzet en zijn prestatie werd neergeschreven in de historische geschriften van die tijd.
In de 17e-eeuw schrijft een Jezuïtische priester, Le Jeune genaamd, een brief aan zijn superieur, waarin hij verteld over een helende vuurloop waarvan hij getuige was de Noord-Amerikaanse Indianen. Hij brengt verslag uit van een zieke vrouw die met blote voeten en benen door twee- of driehonderd vuren loopt, niet alleen zonder zich te branden, maar al die tijd klagend over het gebrek aan warmte die ze voelde.
Ongeveer 30 jaar later meldt pater Marquette soortgelijke vuurlopen onder de Ottawa Indianen en Jonathan Carver schrijft in zijn in 1802 gepubliceerde boek: “Reizen in Noord-Amerika” dat één van de meest verbazingwekkende bezienswaardigheden die hij zag, een parade was van krijgers die “naakt door een vuur wandelden… met duidelijke onschendbaarheid”.

Andere Noord-Amerikaanse Indianen waarvan bekend is dat ze een sjamanistische traditie hadden waarin ook het werken met vuur een belangrijke rol speelde, waren de Fox, Menomini, Kere, Blackfeet en met name de Zuni, die een “Groot Vuur broederschap” hadden, en volgens sommige bronnen nog steeds hebben. De Kahunas, of inheemse priesters van de Hawaïaanse eilanden, had krachtige praktijken waarin ze over lava wandelden.


Overal op deze kleine wereld vertrouwen mensen op hun spiritueel verwantschap met dit dynamische element om hen dichter bij hun ware aard te brengen en, door het raken van het vuur van hun eigen spirit, zich vernieuwd en te voelen en te genezen.



Vuurlopen in de hedendaagse tijd


man vuurloopIk word vaak de moeder of de originator van de Vuurloop-beweging genoemd. Gezien de geschiedenis van vuurlopen, zoals beoefend doorheen de neergeschreven tijd op bijna elk continent op de planeet, lijkt dit een vrij onwaarschijnlijke titel, net zoals ik mezelf de moeder van het menselijke ras zou gaan noemen omdat ik kinderen op de wereld heb gezet.


Waar ik wel erkenning voor aanneem is dat ik Vuurlopen bij een groter publiek heb gebracht zodat het opnieuw kan opflakkeren in de westerse cultuur als een praktijk voor mensen die hun bewustzijn en persoonlijke kracht verkennen.
Door meer dan twee decennia Vuurlopen te delen en te onderrichten aan Vuurloop -instructeurs in de Verenigde Staten en in het buitenland, heb ik de eer gehad om een modern begrip van dit oude ritueel te ontwikkelen en anderen te onderrichten in het geven van deze door de tijd beproefde praktijk in een hedendaags tijdperk.


Integratie van Vuurlopen in mijn seminars en onderricht begon toen ik terugkwam van een persoonlijke pelgrimstocht naar India in 1981. De volgende lente liep ik voor de eerste keer over vuur met Tolly Burkan. Ik realiseerde me onmiddellijk wat een krachtig ritueel Vuurlopen zou zijn in een seminarie als dit echt onderzocht en ontwikkeld zou worden.
In de periode dat ik Vuurlopen leerde kennen werd het soms gebruikt als een verassing in kleine weekend-retraites waar de deelnemers werden gevraagd dit geheim te houden na deel te nemen aan het evenement. In de vroege versies van deze vuurlopen zwiepte Tolly zijn sokken en schoenen uit na het zingen rond een kampvuur en kruiste hij, tot groot ontzag van de groep, snel het bed gloeiende kolen.


klaar om over het vuur te lopenHet gehele “onderricht” over hoe te lopen op vuur bedroegen naar mijn inziens niet veel meer als 9 woorden “doe wat ik doe en je zal je niet branden”…en een glimlach. Hedendaags Vuurlopen heeft sindsdien een lange weg afgelegd, dat is zeker!


Vanwege de kwaliteit en de nadruk op veiligheid in hedendaags Vuurlopen, aarzel ik te zeggen dat Tolly me getraind heeft in het vuurlopen, wanneer men me vraagt naar de geboorte van de moderne Vuurloop-beweging. Een juister antwoord is dat zowel Tolly als mij het Vuurlopen werd “getoond” maar we creëerden samen het zaad van een krachtige seminarie rond dit oude ritueel.


In het begin combineerden we hulpmiddelen uit beide van onze achtergronden om de eerste grote publieke workshops vorm te geven. We ontwikkelden de training voor Vuurloop-instructeurs twee jaar later en vormden een enigszins vurige, korte, maar productief partnerschap dat vier jaar duurde.


Ik had al internationale workshops begeleidt en had de Spirituele Realiteit Training ontwikkeld, een 7-daagse intensieve, die later de basis werd van onze Vuurloop-instructeurs Training. De eerste Firewalk instructeur opleiding werd gehouden in 1984. In 1984 gaf ik ook geboorte aan mijn zaak, SUNDOOR. Tolly en ik ontbonden ons partnerschap in 1986 en hij trok zich terug uit het onderwijzen van openbare Vuurlopen en lesgeven aan vuurloop-instructeurs tot het begin van de 21e eeuw.


In 2004 vierde SUNDOOR zijn 20e verjaardag.

wandelen over vuurDe herinneringen van het vroege begin van de moderne Vuurlopen, de experimenten, onderzoek en exploratie die wij hebben ondernomen in de begin jaren 80, koester ik ten volle. We verkenden welke houtsoorten het best zijn, of iemand kan lopen op schors, hoe diep en hoe lang een kolen-bed moet zijn en wat de ideale mentale toestand is die mensen moeten hebben bij Vuurlopen. De vraag die we met ons onderzoek beantwoorden was: “hoe nemen we deze potentieel gevaarlijke activiteit en maken we het zowel veilige en krachtig voor de westerse mens?”


Hoewel die vroege jaren soms moeilijk waren, hebben deze ruwe ervaringen het zaad voorgebracht van waaruit ik het moderne ritueel ontwikkelde zoals het vandaag bekend is. Ik deed dit door deze laatste twee decennia te blijven verkennen, te onderwijzen en te trainen. Terwijl ik bleef onderrichten, met de steun van mijn deskundige medewerkers en Steve Brougher, mijn partner die reeds 16 jaar aan mijn zijde wandelt, is de vuurloop uitgegroeid tot een echt voertuig voor transformatie.


Tijdens de bloeiende economie van begin jaren negentig trok de vuurloop de aandacht van managers en bedrijven als een manier om te creativiteit te inspireren en een visie van grotere mogelijkheden in hun werknemers wakker te maken. Bedrijven, zo divers als Microsoft, Coca-Cola, American Express en Pierce-Waterhouse, namen deel aan vuurlopen die met groot succes door instructeurs werden begeleidt. Na 11 September 2001 ontving ik een e-mail van een American Express-werknemer uit New York die uiting gaf aan haar dankbaarheid met de woorden “Ik weet niet hoe we deze laatste paar weken zouden overleefd hebben zonder de tools die u ons gaf”. Het gebouw van American Express was beschadigd tijdens de ramp en zij bevonden zich in het hart van het rampgebied.


voeten wandelen over vuurDe vuurloop was een nieuwe cultuur aan het aanraken, van kleine spirituele groepen tot duizenden in corporate conferenties. De vuurloop als een hulpmiddel voor persoonlijk empowerment en een ritueel voor spirituele eenwording was geboren in het westen.
De Internationale SUNDOOR Vuurloop-school is blijven groeien. Voor bijna twee decennia hebben mijn personeel, de Master Firewalk instructeurs, en ik, wereldwijd instructeurs opgeleid. SUNDOOR heeft nu Vuurloop-instructeurs die uitstekend werk leveren over de gehele wereld.


Deze organisatie die ik opstartte in de vroege jaren 1980 is uitgegroeid tot een grote internationale gemeenschap dat niet alleen de meest ervaren en verreikende school voor Vuurlopen is, maar ook tal van andere bijzondere activiteiten organiseert.
vlammenvuurDe naam SUNDOOR komt uit een onderricht van de Inuit. De oude mythe zegt dat er zeven poorten zijn die men op het spirituele pad kan doorgaan. De SUNDOOR is de zevende en laatste poort op deze reis van ontwaken. Toen ik mijn bedrijf deze naam gaf had ik nog geen begrip van de schoonheid en transcendente kracht die de vuurloop bevat. Maar na al deze jaren waarin ik duizenden mensen over het vuur heb zien gaan om deze ervaring te gebruiken als een poort naar hun spirit, weet ik dat de benaming treffend is gegeven.


Via SUNDOOR heb ik getracht om het oude erfgoed van Vuurlopen puur te houden in al onze cursussen. De ervaring die mensen hebben is echt opmerkelijk. De vuurloop laat mensen in de Westelijke culturen toe om ee, diepte van healing, inspiratie en levenstransformerende verandering te ervaren die meestal niet voor ons beschikbaar is. Ondanks dat ik me realiseer dat we nog maar net begonnen zijn om de fantastische mogelijkheden van dit oude ritueel te verkennen, kijk ik er echt naar om te zien waar dit oude pad van vuur ons naartoe zal leiden in de toekomst.
Peggy Dylan.

Ik wil de volgende bronnen vermelden voor hun uitstekend materiaal dat ik in mijn onderzoek heb gebruikt.

Zij zijn vermeld in de volgorde waarin ik ze in het artikel heb opgenomen:
– Susan Weber, “Sacred Flames”, Science Digest, August 1982, p. 71.
– Herbert Thurston, “The Physical Phenomena of Mysticism”, Chicago: Henry Regnery, 1952.
– Jim Doherty, “Hot Feat: Firewalkers of the World”, Science Digest, August 1982, pp. 369-384.
– Jonathan Sternfield, “Firewalk: The Psychology of Physical Immunity”, Stockbridge: Berkshire House, 1992.
– Laurens van der Post, “The Lost World of the Kalahari”.New York: Harcourt Brace Joanvanovich, 1977.
– Richard Katz, “Boiling Energy: Community Healing Among the Kalihari Kung”, Cambridge: Harvard University Press, 1982.

 Peggy Dylan wordt vaak gerefereerd als de drijvende kracht achter de hedendaagse Vuurloop-beweging. Ze is de oprichter/directeur van SUNDOOR, een internationale stichting gewijd aan het verkennen en onderrichten van uitmundentheid op het gebied van menselijk potentieel. 
Dit artikel werd vrij vertaald door Roel Crabbé met toestemming van de auteur.